Childhood

Kindertijd
Gedachten van een kind

Eenzaam en alleen. Altijd.
Altijd in mezelf gekeerd.
Zo lang ik denken kan.
Alleen huilen, ’s avonds in bed.
Niemand begrijpt mij, helemaal niemand.
Ik ben alleen op deze aarde,
gelukkig blijf ik niet lang,
ooit ga ik dood, gelukkig!

Het leven is een nachtmerrie,
mijn slaap de échte wereld.

“Jij bent een probleem.”, “Huil niet.”, “Stel je niet aan!”, “Ga weg!”, “Das is verkeerd.”, “Jij bent zo stom!”, “Jouw kunstwerken zijn rotzooi.”, “Wat zijn we weer gevoelig vandaag?”, “Dat kan je niet!”, “Jij belandt op straat.”, “Jij bent niets waard!”, “Was jij maar nooit geboren, dan was alles beter geweest.”…

Door mensen uitgekotst.
Mensen zijn walgelijk.
Wezens die niet wisten wat ze doen of voelen,
die niet wisten wie ze waren of überhaupt ooit willen zijn.

Alles is me afgenomen! – Tot die tijd, waar ik de essentie van het leven in mezelf terug vond.

Childhood
Thoughts of a child

Lonely and alone. Always.
Always turned in on myself.
As long as I can remember.
Crying alone. In bed at night.
Nobody understands me, no one.
I am alone in this world,
luckily I will not stay long,
I’ll die someday, luckily!

Life is a nightmare.
My sleep is the real world.

“You are a problem.”, “Don’t cry!”, “Do not pretend that you are sad.”, “Go away!”, “That’s wrong!”, “You are stupid!”, “Sensitive little pig.”, “Your art is shit!”, “You will end up in the gutter!”, “You are not worth anything.”, “If you had never been born, everything would have been better.”…

Puked by people.
People puked me!
Beings who did not know what they were doing or feeling,
who did not know who they were or who they wanted to be.

“Everything was taken from me. – Until that time, I found the essence of live back in myself.

Kindheit
Gedanken eines Kindes

Einsam und alleine. Immer.
Immer in mich selbst gekehrt.
Solang ich denken kann.
Alleine heulen, abends im Bett.
Keiner versteht mich, niemand.
Ich bin allein auf dieser Welt,
zum Glück bleibe ich nicht lange,
irgendwann sterbe ich, zum Glück!

Das Leben ist ein Alptraum,
mein Schlaf ist die echte Welt.

“Du bist ein Problem.”, “Heul nicht rum.”, “Stell dich nicht so an!”, “Geh weg.”, “Das ist falsch.”, “Du bist ja blöd!”, “Du bist ja empfindlich.”, “Deine Kunst ist Scheiße!”, “Das kannst du nicht.”, “Du landest in der Gosse.”, “Du bist nichts wert.”, “Wärst du mal nie geboren, dann wäre alles besser gewesen.”…

Von Menschen ausgekotzt.
Menschen kotzten mich an!
Wesen, die nicht wussten, was sie tun oder fühlen,
die nicht wussten, wer sie sind oder wer sie sein wollen.

Alles wurde mir genommen. – Bis zu dem Zeitpunkt, an dem ich die Essenz des Lebens in mir selbst fand.

 

 

H 75 cm | B 112 cm | D 1,2 cm

Material | 185grs Steinbach paper on 12mm MDF, gouache, charcoal, oil pastels, watercolour, waxine, ink, pencil, graphite and other, finishing, metal frame

Edition | 1/1 (4 paintings)
Status | private ownership
Year | 2018

Childhood in Pakje Kunst

Als u eigenaar bent van een Pakje kunst met een voorproefje uit de serie ‘childhood’ wil ik u graag wat meer informatie meegeven.

Mijn werk ‘childhood’ gaat over eenzaamheid tijdens de kinderjaren. Om dit juist te transformeren in het tegendeel heb ik ervoor gekozen om voor pakje kunst twee volledige ‘werkjes’ te maken die juist de verbinding opzoeken. Het zijn twee werken; ieder werk is twaalfdelig. (Zie foto’s hieronder). U heeft een deel uit een van deze twee deze reeksen. Welke het precies is kunt u waarschijnlijk zelf herkennen.

 

Zodoende bent u een onderdeel van het geheel – mensheid – kunstwerk – kindertijd. Niemand van ons heeft een honderd procent gelukkige kindheid gehad – ook de beste ouders kunnen niet voorkomen om eens een ‘verkeerde’ beslissing te nemen.

Mijn oproep met dit werk: Delen! Deel onaangename ervaringen met je naasten, met vrienden, met vreemden, als het (nog) mogelijk is met je ouders, als je ‘fouten’ durft toe te geven: deel het met je kind. Er is meer begrip dan je denkt. Jezelf kwetsbaar durven op te stellen betekent: Sterk zijn.